Mijn eerste rog

Het verhaal hieronder dient men aandachtig door te lezen maar gaat over wildvang dieren. Op dit moment is het grootste aantal dieren uit nakweek geboren en heeft men veel van de problemen die hieronder beschreven zijn niet. Dit is een van de grote voordelen van nakweek dieren ze zijn super gezond eten binnen een week van aankomst en hebben geen rare parasieten of andere gekkigheid in hun lichaam zitten. Het is al menigmaal voorgekomen dat wildvangdieren zijn gestorven door haken die in hun lijf achter gebleven zijn. Daarom geven steeds meer mensen de voorkeur aan gekweekte dieren.

Voordat men een rog koopt, en ook flink wat euro's uitgeeft aan een nieuw exemplaar, moet men zich goed oriënteren.  Er zijn een aantal punten waar men op moet letten als men een rog koopt. Deze punten zijn geen garantie voor succes maar maken de kans van slagen een stuk groter.

Ten eerste een perfecte water kwaliteit.

Ten tweede een gezonde rog heeft altijd honger vraag aan de verkoper of hij wat voer in de bak gooit, als ze er gelijk opduiken is dat een goed teken. Nu hoeft dat niet gelijk zo overdreven te zijn als hier boven, waar een Leopoldi probeert een veel te grote spiering te pakken maar het gaat om het idee. Moet hier er wel gelijk bij zeggen dat met Schroederies  en Menchacai dit vaak niet het geval is omdat het gewoon wat rustigere eters zijn. Maar dit zijn  ook niet echt beginners roggen. Maar echt mensen met eten staat of valt alles het  is belangrijkste wat er is.

Het is heel simpel als het dier mager is (wat ze negen van de tien keer zijn als ze vers geïmporteerd worden, vooral als ze klein zijn) en ze eten niet heb je een probleem. Als ze eten kun je ze mee naar huis nemen en door erg voedselrijk te voeren kun je zorgen dat er binnen de kortste keren wat vlees aan de botten zit.

Bovenstaande foto's zeggen eigenlijk alles op de eerste foto kan men tussen de ogen een flinke deuk zien. Ik wil u echt adviseren zeker voor de beginnende liefhebber als u zón dier ziet zitten laat hem maar zitten waar hij zit. Ook op de eerste foto als men naar de staart toe kijkt ziet men 2 puntjes uitsteken dit zijn de uitstekende heupgewrichten, ook een teken dat het dier flink vermagerd is. Op de middelste foto en de foto hieronder kan men ook het verschijnsel zien van "running spots". Dit ontstaat bij roggen die blootgestaan hebben aan extremen stress wat natuurlijk ook niet bevorderlijk is voor de gezondheid van het dier. Alhoewel dit op zich geen reden is om een dier niet aan te schaffen maar verteld wel iets wat een dier heeft meegemaakt.

Het bovenstaande diertje heeft het helaas niet gered en is binnen een uur gestorven. Ze gaan dan in een "deathcurl" en dan is het eigenlijk afgelopen en ik kan u verzekeren dit is niet prettig om mee te maken.

Ten derde een gezonde rog ligt met zijn disk altijd vlak op de bodem. Doen ze dit namelijk niet kan dit duiden op een ontsteking of infectie van de onderkant van de disk. Dit ziet men als een rode huid aan de onderkant, de rog vindt het dan niet lekker om met zijn disk op de bodem te liggen het irriteert. Let er wel op dat de rog niet in de stroming ligt van een pomp wat dat vinden ze ook lekker.

Een meer volwassen exemplaar is over het algemeen wat sterker dit is te zien aan staart aanzet hier zal een duidelijke brede basis van de staart te zien zijn. In dit brede gedeelte van de staart slaat de rog zijn reserves op.  De rog heeft dan minder te lijden van een eventuele vaste periode na transport.

De 2 hierboven afgebeelde Pearl roggen zijn verse import (vandaar ook het wat troebele water). Men kan hier duidelijk zien dat deze dieren wat reserves hebben opgebouwd, de staartaanzet is lekker dik. Dus als deze dieren (disksize van beiden is ruim 40 cm) in het begin geen eten pakken, wat niet ongewoon is voor verse import, kunnen ze dat wel hebben.

Waar men ook op moet letten bij verse import ( over het algemeen bij vissen die wat langer in het bezit zijn van een winkel niet ) is karperluis. Ik heb tot nu toe al 4 roggen gehad die in het bezit waren van karperluis. Men zegt dat men karperluis kan verwijderen door het eraf te wrijven met een stuk wc papier, ik heb betere ervaringen door ze te verwijderen met een pincet. Karperluis ziet eruit zoals op de onderstaande foto te zien is.

En natuurlijk ook niet geheel onbelangrijk hoe zie je het verschil tussen een mannetje en een vrouwtje. Een mannetje heeft aan de onderzijde van de disk 2 klaspers (die naam heb ik ook niet zelf verzonnen). Het vrouwtje heeft deze niet. Deze klaspers zijn de geslachtsorganen van de man. Bij kleine roggen zijn ze eigenlijk alleen goed te zien van de onderkant, bij volwassen mannen ook goed van de bovenkant. Men ziet dan aan beiden zijden van de staart de klaspers er onder uit steken. Ter verduidelijking hieronder de linker foto is het mannetje en de rechter het vrouwtje.